Voeg een bericht toe
 


Deprecated: Non-static method PhocaguestbookHelperCaptchaEasycalc::createCaptchaData() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in C:\domains\johanpostema.nl\wwwroot\components\com_phocaguestbook\models\fields\phocacaptcha.php on line 52

Deprecated: Non-static method PhocaguestbookHelperCaptchaEasycalc::converttostring() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in C:\domains\johanpostema.nl\wwwroot\components\com_phocaguestbook\helpers\phocaguestbookcaptcha.php on line 624

Deprecated: Non-static method PhocaguestbookHelperCaptchaEasycalc::converttostring() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in C:\domains\johanpostema.nl\wwwroot\components\com_phocaguestbook\helpers\phocaguestbookcaptcha.php on line 630
Los de som op: 16 plus 5 even

Jeroen Berntsen ( Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. ): De vangrail is mijn beste vriend

Het zit er op Johan. Voor jou en voor mij. Ik heb al best wel veel geleerd in mijn leven maar ik had het niet voor mogelijk gehouden dat er altijd nog leukere dingen zijn om te leren! Dat was enerzijds vanwege de uitdaging voor mijzelf om nog eens iets heel anders te doen en anderzijds vanwege de prettige en inspirerende wijze waarop jij de motorrijlessen gegeven hebt. Altijd met veel humor maar zeker een serieuze ondertoon.

 

Ik bleek de laatste te zijn die het voorrecht had om van jou motorrijlessen te krijgen. Maar was natuurlijk wel de zoveelste in de rij die zich zwetend door de bijzondere verrichtingen trachtte te werken. Pylonen omver slalommend, omvallen tijdens het 8-tje proberend te voorkomen en wat verdwaast reagerend op jou ‘Burka’.

Tot op het laatste moment van deze eerste fase bleef het spannend maar uiteindelijk lukte het mij om alle opdrachten in één keer goed uit te voeren. Je had het er wel ingestopt, maar het kwam er vaak maar moeizaam uit. Je had altijd wel gelijk maar dat bleek niet altijd voldoende voor succes bij een proef. Met het MBE op zak kon ik de laatste fase in: de weg op.

 

Het leek mij aanvankelijk zo eenvoudig maar jij leerde mij dat het allemaal wat ingewikkelder lag. Er moesten toch eerst een hoop gewoontes worden afgeleerd die je zo na 40 jaar autorijden je eigen hebt gemaakt. Maar met veel geduld en passie is je dat gelukt. Hoe vaak ik bijvoorbeeld het woord ‘nacontrole’ gehoord heb, was niet meer bij te houden. Het constante getetter in mijn oren viel niet altijd mee vooral omdat terugpraten geen zin had. Maar wat je zei, sneed wel altijd hout. En, oh ja, als je niks zei, ging het blijkbaar goed! Ik ervoer het leren motorrijden als een erg drukke bezigheid. Luisteren naar jou, kijken, opletten, reageren, anticiperen. Maar ik heb het onder de knie gekregen. En hoewel ik je dinsdag tijdens het examen nog even tot wanhoop heb kunnen drijven, is ook dat in één keer gelukt. Gelukkig heb ik je hoge slagingspercentage  niet negatief beïnvloed…..

 

Ik ben er van overtuigd dat jij het motorrijden veiliger hebt gemaakt, in ieder geval jouw cursisten bewust hebt gemaakt van de risico’s en hoe daar mee om te gaan. Je ging voor 100%. En daarnaast merk ik dat ik door jouw lessen ook een betere, oplettender meer anticiperende automobilist ben geworden, een soort bijvangst dus.

Ik had nog velen na mijn gegund om motorrijles van jou te krijgen, maar ik gun je de nieuwe uitdaging die je bent aangegaan nog meer. En daar wens ik je dan ook heel veel succes bij. Spekkopers zijn het daar!

 

Via een spoedprocedure kon ik  donderdagochtend het nieuwe rijbewijs ophalen. Omkleden, motorcheck en starten. WAT IS DAT LEUK!. Eigenlijk 10 keer leuker dan ik had gedacht. Bevrijd van jouw getetter in mijn oren, maar nu alleen nog de wind, de geur van de koeienmest, het gestamp van de Harley en de vrijheid die het motorrijden biedt. De eerste rit ging naar Exmorra, Harleypleats. Maar wat gebeurt er? Hoor ik nou toch iedere keer die stem van Johan in mijn oren of verbeeld ik mij dat? Nou ja, een beetje. Ik doe wat ik al zo vaak gehoord heb, vraag mij af of de plaats op de weg de juiste is voor deze situatie en of ik in de verte daar die fietser al gezien heb en of ik wel goed nacontroleer. En zo hoort dat ook. Langzaam zal dat vervagen en doe ik gewoon wat ik moet doen. En zo hoort het dan ook. Van onbewust onbekwaam naar bewust bekwaam!

 

Johan, bedankt!


vrijdag 17 maart 2017
Susanne Wijbenga, Franeker

Beste Johan,

Om te beginnen uiteraard hartelijk bedankt voor de prachtige leerperiode.
Dit was niet zonder slag of stoot, zelfs met vallen en opstaan.

Sceptisch maar toch onbevangen eerst een proefles aangevraagd. Want ja, op 4 of meer wielen voel ik me een Queen op de weg, hoe groter/langer, hoe beter.
Maar op 2 wielen....
Naakt voelde ik me wel, geen dak boven je, zelfs geen zijkanten om even tegen aan te leunen. Het bleek een heerlijk uurtje en meteen ook vast besloten om een motorfiets te willen temmen.
Nou, zoals je weet, ik temde de motor niet, de motor temde mij. Ik liet me beheersen door alle mogelijk denkbare factoren, en zeker nadat ik het asfalt "gekust" had, was het vertrouwen minimaal.
Toch hielp je me weer in het zadel, leerde mij hoe ik de motor naar mijn hand kon zetten, leren, controleren en beheersen. Wat een kick als het dan ook eindelijk lukt!! Nadat ik mijn voertuigbeheersing positief kon afronden, gingen we dan echte kilometers maken. De weg op, daar was het me ook om te doen. Deelnemen aan het verkeer. Hier heb ik ontzettend van genoten, we hebben veel gezien, geleerd maar ook gelachen. En dan komt eindelijk het moment van slagen en dat je je rijbewijs mag ophalen. Jahaaa, dan mag je officieel zonder instructeur de weg op. Nou, ik kan je vertellen, dat was stil en rustig.... De eerste weken voelde ik me echt alleen, geen Johan die je even aanmoedigt of een tip geeft.
Veel gereden had ik dan ook niet toen ik begin mei mee ging op toertocht naar Sauerland, georganiseerd door jou.
Nou, ook dat heb ik geweten.... onervaren de bergen in. Details op aanvraag haha
Maar wat ik hier nog wel kwijt wil, is dat ik ook hier weer, veel geleerd heb, heel veel plezier heb gehad, gezellige mensen heb leren kennen, kortom...Tot volgend jaar ! Want dan gaan we weer "Met nocht deur de bocht !"


dinsdag 14 juni 2016
Arie Heimweg, Leeuwarden

Hoi Johan,
Omdat we elkaar al een tijdje niet hebben gesproken bij o.a. Motoport Leeuwarden wil ik je langs deze weg complimenteren met je fraaie colomn.Ondanks dat ik al jaren motor rij staan er regelmatig zaken in die nog steeds zeer nuttig zijn.
Afgelopen zaterdag reed ik op mijn nieuwe Africa Twin tussen Franeker en Dronrijp over de snelweg.Er stond een flinke storm(stoten)waardoor ik te maken kreeg met een behoorlijke,maar dit keer ongewilde hellingshoekSmile
Ik had de wind pal in de zijkant en je voelt hem waarschijnlijk al aankomen,mijn vraag aan jou hoe kun je het beste met dit soort situaties om gaan? Misschien dat jij nog tips hebt?

Hartelijke groet Arie en ga zo door met je interessante column!


vrijdag 01 april 2016
Jorn

Hoi Johan,

Driekwart jaar geleden was ik nog nooit in de buurt van een motor geweest, en nu heb ik er een thuis staan en beleef ik er zoveel plezier aan. Wat een goede keus was het om hiermee te beginnen en wat geweldig om het van jou te mogen leren! Ook ik heb de eerste paar duizend kilometer erop zitten.

Je hebt me veilig leren deelnemen aan het verkeer op de motor. Dankzij jou rijd ik nu zelfverzekerd door het verkeer en kan ik zelfstandig verder leren. Tijdens het rijden schieten continu je adviezen nog door mijn hoofd.

Bedankt voor alle wijsheden, tips en gezelligheid!

Groeten,
Jorn


zondag 22 november 2015
Han, Leeuwarden

Hey Johan,

De eerste 1000km zijn afgelegd zonder je stem in mijn oortje :-)

Dankzij je leuke, gezellige lessen en supertips rij ik vol zelfvertrouwen op mijn oude Yamaha Diversion.

Heerlijk om veilig en goed motor te rijden.
Nogmaals superbedankt ouwe :-))

Groet,
Han


zaterdag 20 juni 2015
 
Powered by Phoca Guestbook